I
Në momentin kur mësova se jam laureat i çmimit “Intelektual i Vitit 2007”, më doli parasysh mendimi  se :koha moderne nuk kerkon prej prej intelektualit që ai “t’ia gjeje asaj kuptimin e vërtetë”; të kundërtën, për intelektualin sot është çështje  “jete a vdekjeje” se a do të jetë ai “në nivelin e atij kuptimi”.
Edhe në Vitin 2007, sikur se edhe në disa vjet të tëra më parë, “nuk kam qëndruar duarkryq”. Kam reaguar, me fjalë dhe me shkrime, pothuaj se, për çdo ndodhi për dhe rreth nesh. Kam parapëlqyer që t’i analizoj rrjedhat, t’i parashikoj ato; t’i flas së sotmes, duke komunikuar edhe me të nesërmen.
E pranoj se ndjenja e kënaqësisë që më ka krijuar marrja e këtij çmimi, i ka kapërcyer përmasat e kënaqësisë së rëndomtë, për faktin se çmimi arriti nga një organizatë që artikulon zërin e studentëve dhe të të rinjëve të Kosovës.Në përmasa me ndjenjën e kënaqësisë është edhe ndjenja e përgjegjësisë për të vazhduar me një mision të nisur i cili nuk shuhet, veçanërisht në kohët që provokojnë mendjen dhe mendimin e intelektualit krijues.Në të vërtetë, koha është,siç thuhet me të drejtë, “nga të gjithë kritikët, më i madhi, më gjeniali dhe më i pagabueshmi”.