Gjendja me shqiptarët kudo që ndodhen nuk është pa shqetësime.Ajo gjendje është si mungesë e konsolidimit kombëtar.Edhe pse kanë një gjuhë, shqiptarët nuk përdorin një fjalor.Në mungesë të projekteve të përbashkëta,ata i mjaftojnë “vetvetes”.Në mungesë të vizionit për të ardhmen,ngelin “peng i së kaluarës”.   

Është papërgjegjësi të mos bësh atë që duhet të bësh në kohën e duhur dhe në mënyrën e duhur- Detyra të mëdha dhe me  përgjegjësi shtrohen sot për diplomacinë shqiptare.Po qe se ajo deri më dje “ka heshtur” pozitën e shqiptarëve jashtë kufijve të tashëm administrativë të Shqipërisë,këtë nuk mund dhe nuk duhet ta bëjë edhe sot.Diplomacia shqiptare do të duhej,  në mënyrë aktive, “të përkujdesej” për fatet e shqiptarëve të shkëputur “nga trungu kombëtar”.

Kemi hyrë në një fazë të zhvillimit kombëtar ,në të cilën marrim përgjegjësi të madhe për të ardhmen e kombit.Kushtet dhe rrethanat politike,nga të cilat varet e ardhmja e kombit,janë më shumë të panjohura.Para vetes  kemi mjaft detyra,për të cilat,nuk kemi përcaktuar as përparësitë,as bartësit dhe as afatet, për përmbushjen e tyre.Shkrimet e mia të viteve të fundit dhe të kohëve të fundit si kryefjalë të mendimit kishin çështjen e pazgjidhur shqiptare dhe të kuptuarit e çështjes shqiptare si një çështje.